Ενότητα 5η Ο πλούτος της αττικής γης

 

Ενότητα 5^η     Ο πλούτος της αττικής γης

 

Τῶν Ἀθήνησι προεστηκότων ἔλεγόν τινες	Μερικοί από τους ηγέτες της Αθήνας έλεγαν
ὡς γιγνώσκουσι μὲν τὸ δίκαιον,	ότι δήθεν γνωρίζουν το δίκαιο,
διὰ δὲ τὴν τοῦ πλήθους πενίαν	όμως λόγω της φτώχειας του λαού
ἀναγκάζονται ἀδικώτεροι εἶναι περὶ τὰς πόλεις.	αναγκάζονται να είναι άδικοι απέναντι στις (άλλες) πόλεις.
Ἐκ τούτου ἐπεχείρησα σκοπεῖν	Εξαιτίας αυτού επιχείρησα να διερευνήσω
εἴ πῃ δύναιντ’ ἂν οἱ πολῖται	αν θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο οι πολίτες
διατρέφεσθαι ἐκ τῆς ἑαυτῶν.	να συντηρηθούν από τη χώρα τους.
Τοῦτο μὲν οὖν εὐθὺς ἀνεφαίνετό μοι	Άρχισα, λοιπόν, να σχηματίζω την εξής γνώμη,
ὅτι ἡ χώρα πέφυκεν	ότι δηλαδή η χώρα είναι από τη φύση της ικανή
οἵα πλείστας προσόδους παρέχεσθαι.	να παρέχει πάρα πολλούς πόρους/ έσοδα.
Αἱ μὲν γὰρ ὧραι ἐνθάδε πρᾳόταταί εἰσιν·	Γιατί οι εποχές εδώ είναι πάρα πολύ ήπιες·
ἃ δὲ πολλαχοῦ οὐδὲ βλαστάνει ἐνθάδε καρποφορεῖ.	και τα φυτά που σε πολλά μέρη ούτε καν φυτρώνουν εδώ καρποφορούν.
Ὤσπερ δὲ ἡ γῆ, οὕτω καὶ ἡ περὶ τὴν χώραν θάλαττα	Και όπως ακριβώς η γη έτσι και η θάλασσα γύρω από τη χώρα
παμφορωτάτη ἐστίν.	παράγει κάθε λογής αγαθά,
Καὶ μὴν ὅσαπερ οἱ θεοὶ	Και ασφαλώς, όσα, βέβαια, οι θεοί
ἐν ταῖς ὥραις ἀγαθὰ παρέχουσι,	αγαθά  δίνουν σε κάθε εποχή
καὶ ταῦτα πάντα ἐνταῦθα πρῳαίτα τὰ μὲν ἄρχεται,	και αυτά όλα εδώ πάρα πολύ νωρίς αρχίζουν
ὀψιαίτατα δὲ λήγει.	και πάρα πολύ αργά σταματούν.
Πρὸς τούτοις καὶ ἀίδια ἀγαθὰ ἔχει ἡ χώρα.	Επιπλέον, η χώρα έχει και παντοτινά αγαθά.
Πέφυκε μὲν γὰρ λίθος ἐν αὐτῇ ἄφθονος,	Έτσι, από τη φύση υπάρχει σ’ αυτήν άφθονο μάρμαρο,
ἐξ οὗ κάλλιστοι μὲν ναοί, κάλλιστοι δὲ βωμοὶ γίγνονται,	από το οποίο γίνονται πάρα πολύ όμορφοι ναοί, πολύ ωραίοι βωμοί,
εὐπρεπέστατα δὲ θεοῖς ἀγάλματα.	και πολύ κομψά για τους θεούς αγάλματα.
Ἔστι δὲ καὶ γῆ ἣ σπειρομένη μὲν οὐ φέρει καρπόν,	Υπάρχουν όμως και μερικές περιοχές που, όταν καλλιεργούνται, δεν παράγουν καρπούς,
ὀρυττομένη δὲ πολλαπλασίους τρέφει ἢ εἰ σῖτον ἔφερε.	όταν όμως αξιοποιούνται για εξόρυξη, μπορούν να θρέψουν πολύ περισσότερους απ’ όσους θα έτρεφαν, αν καλλιεργούνταν.
Καὶ μὴν ὑπάργυρός ἐστι.	Και ασφαλώς έχει κοιτάσματα αργύρου.