Προφορά Αρχαίας Ελληνικής / Κανόνες Τονισμού/Άσκηση
ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΝΙΣΜΟΥ
Μακρά είναι: α)
τα φωνήεντα: η, ω β) οι δίφθογγοι: αι, οι, ει, υι, αυ, ευ, ου, ηυ, ᾳ, ῃ, ῳ
Βραχέα είναι: α)
τα φωνήεντα: ε, ο β) οι δίφθογγοι: αι, οι όταν βρίσκονται στο τέλος της λέξης (εκτός κάποιων εξαιρέσεων).
Υπενθυμίζουμε ότι γενικά οι δίφθογγοι είναι μακρόχρονοι. Όμως οι δίφθογγοι αι και οι όταν βρίσκονται στο τέλος της λέξης θεωρούνται ως βραχύχρονοι. Στην περίπτωση βεβαίως που οι δίφθογγοι αι και οι είναι καταλήξεις της ευκτικής ή βρίσκονται στο τέλος των επιρρημάτων και των επιφωνημάτων είναι και πάλι μακρόχρονοι.
Κανόνες τονισμού
Οξεία βάζουμε:
1. στα ό, έ
2. στην προπαραλήγουσα (ΠΠΛ)
3.α. στην παραλήγουσα, όταν η παραλήγουσα και η λήγουσα
είναι μακρόχρονες ΜΜ
Περισπωμένη
βάζουμε:
3.β. στην παραλήγουσα, όταν η παραλήγουσα είναι μακρόχρονη
και η λήγουσα βραχύχρονη ΜΒ
|
Στη λέξη |
γράψε με μολύβι τη λέξη, βάζοντας ‘ ή ~ |
γιατί ισχύει ο κανόνας |
|
όπλον |
|
|
|
πλήρης |
|
|
|
πλήρες |
|
|
|
σχεδόν |
|
|
|
νήπιος |
|
|
|
σώφρων |
|
|
|
σωτήριος |
|
|
|
χωλαίνω |
|
|
|
γαύρος |
|
|
|
πέτρα |
|
|
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου